Een mooie lentedag

 Vandaag gaat het gebeuren dus zijn ze er allemaal. Henk op zijn oude Fongers was er als eerste. Jaap en Walter kwamen even later samen aanfietsen en toen ook Bas en Ronald gearriveerd waren, was het hele spul weer compleet. “Ik heb de voorman gesproken”, zei Henk, “het blijft zeker twee dagen droog dus vandaag gaat het gebeuren”. De voorjaarszon scheen in een kolossale bouwput waar de afgelopen weken graafmachines, heimachines, een kraan, bouwvakkers en betonvlechters druk aan het werk waren geweest. Vandaag wordt de eerste vloer, de keldervloer, gestort van wat straks het nieuwe stadhuis moet worden.

Als het weer het even toelaat zijn Henk, Jaap, Walter, Bas en Ronald van de partij. Voor rechtgeaarde AOW’ers zonder verdere verplichtingen is dit een uitgelezen kans om elkaar te spreken en anderen te zien werken. In hun werkzame leven waren ze collega’s in de deurenfabriek. Toen ging de één na de ander met pensioen. Henk als eerste en Bas als laatste. Toen deze jongeling zich de eerste dag bij zijn collega’s voegde zei hij: “Zo jongens, nu kom ik ook een dwarse streep kweken”. “Wat bedoel je?” vroegen ze hem. “Jullie leunen al zo lang tegen de stang van de fiets dat jullie naast een rechte, ook een dwarse streep op de kont hebben zitten”. Ze konden er wel om lachen. “Die houden we er in”, hadden ze gezegd en dat was ook zo.

De eerste betonwagens gieten hun vracht in een aanvoerbak. Via een pomp en een lange mast wordt het naar de verste hoek van de vloer gepompt. “Dat wordt een dikke vloer,” merkt Robert op. “Zeker twintig centimeter,” denkt Walter, “daar zijn ze nog wel even zoet mee.” De ene na de andere wagen loost zijn vracht en het pompen gaat aan één stuk door. “Het moet vandaag klaar. Stoppen kunnen ze niet,” zegt Robert. Bas had meer spektakel verwacht. Eigenlijk valt het hem tegen en daarom vraagt hij: “Gaan we daar de hele dag naar kijken?” Een onduidelijk gemompel is zijn deel. “Ik heb zin om een stukje te fietsen,” vervolgt hij, “Is er iemand die met mij mee gaat?” “Waar wil je dan heen?” vraagt Jaap die het hier ook wel gezien heeft. “Stukje Zomerdijk en dan binnendoor over de Lozedijk naar Wanneperveen, dan de Veneweg en weer terug via de Nieuwedijk. Mooi rondje en niet te ver. Lijkt dat wat?”

“Ja,” zegt Jaap, “ik ga mee en ben ik de enige?” Hij is de enige en samen met Bas stapt hij op. Via de Kaapbruggen rijden ze al spoedig op de Zomerdijk. Kort na de nieuw aangelegde Olde Staphorster Haven zetten ze de fietsen aan de kant en gaan op het bankje zitten. Voor hen ligt een stukje natuurgebied wat zorgvuldig ongerept wordt gehouden. “Kijk die kievit eens draaien,” zegt Bas, “die heeft daar vast een nest.” Ze volgen enige tijd de vogel die werkelijk zijn best doet om te laten weten dat dit zijn territorium is. “Ik hoor een wulp,” zegt Jaap. Samen turen ze in de richting waar het geluid vandaan kwam maar ze zien de vogel niet. Ze zien wel een tureluur en een paartje meerkoeten die met plantenresten in de snavel hun drijvend nest maken. “Mooi hé,” zegt Bas, “straks is hier alles weer geel van de paardenbloemen.” “Wat is dat gele daar dan?” vraagt Jaap terwijl hij naar een bos gele bloemen wijst. “Dat is raapzaad,” weet Bas, “en dat gele daarachter zijn doodgewone boterbloemen.” Jaap interesseert zich niet zo voor bloemetjes en boompjes en hij oppert om weer verder te rijden.

Genietend van het warme voorjaarszonnetje rijden ze verder. Bij Doosje slaan ze rechtsaf de Lozedijk op. Hoog boven hen miauwt een buizerd en als Jaap omhoog kijkt stuurt hij bijna van de weg af. “Dat ging maar net goed,” zegt Bas geschrokken, “Je zult die moddersloot maar inrijden.”

 

Ze blijven even staan bij het weiland naast een boerderij. De boer maakt net het hek open voor een stel koeien die, naar hun uitgelaten gedrag te zien, voor het eerst weer uit de stal mogen. Ze weten niet wat ze moeten doen. Of van het verse gras eten of gekke sprongen maken. Ze doen het afwisselend. De boer zwaait naar Bas en Jaap en roept iets. Ze verstaan het niet goed maar het klinkt als “Lekker weertje”. Ze zwaaien terug, steken hun duim omhoog en stappen weer op. “Verderop, daar rechts achter die bomen, ligt een klein meertje.” weet Bas, “We kunnen wel even gaan kijken of er nog wat leuks te zien is.” “Hoe kom je daar dan? Is er een brug of zo?” vraagt Jaap. “Er ligt een betonnen plaat over de sloot. Daar kan je overheen.”

Jaap ziet de plaat als eerste. Hij trap even iets harder om Bas voor te zijn en stuurt dan de berm in, richting betonnen plaat.

De vloer in de bouwput mag dan zeker twintig centimeter dik worden, deze plaat doet er niet veel voor onder. Helaas voor Jaap is dat, door het hoge gras, niet goed te zien. Zijn voorwiel komt abrupt tot stilstand tegen de betonnen plaat. De achterkant van de fiets komt omhoog en zo ook Jaap. Met grote tegenwoordigheid van geest weet hij zijn rechterbeen te strekken om bij de landing te voorkomen dat hij al te lelijk valt. Het been mist de oever ruim en de betonnen plaat maar net. Jaap kan niet anders dan zijn been achterna gaan en verdwijnt met een schorre schreeuw en grote plons voor Bas uit het zicht. Die schrikt, laat zijn fiets vallen en rent het bruggetje op om Jaap te gaan redden. Snuivend en vloekend is Jaap boven komen drijven en in een vieze walm van modder en rottende plantenresten, reikt hij zijn armen uit naar de oevergewassen. Bas helpt hem op het droge. “Gadverdegadverredamme! Heb ik dat weer!” “Doet het ergens pijn? Heb je je zeer gedaan?” wil Bas weten. Jaap denkt twee seconden na, zegt van niet en begint dan weer vanuit zijn natte tenen te vloeken en te mopperen. Plotseling graait hij met zijn hand in zijn broekzak en trekt er een telefoon en een blikje sigaren uit. Als hij naar de display van de telefoon kijkt is deze voor de helft gevuld met slootwater. “Kijk hier eens! Die kan ik wel weggooien. Er zit allemaal water in!” Bas bekijkt het apparaat. “Je hebt een Nokia met zeezicht. Hoe is het met de sigaren?” Jaap tilt het deksel op en houdt het blikje een beetje scheef. Er loopt een bruin straaltje water uit wat zich op het betonnen bruggetje mengt met zijn eigen druipwater. Reden genoeg voor Jaap om een nieuwe serie krachttermen te lanceren. Bas bekijkt het voorwiel van de fiets. Daar mankeert niets aan en daarom vraagt hij: “Zullen we maar op huis aan gaan?”

Op weg naar huis wordt het waterspoor steeds minder. De stank niet en Bas heeft sterk de indruk dat Jaap steeds meer gaat stinken. Bas gaat een stukje achter Jaap rijden en als deze verwonderd achterom kijkt roept Bas: “Je stinkt!” Een nieuwe serie krachttermen rolt over het weidelandschap dat zich weldadig koestert in de voorjaarszon.  “Is je vrouw thuis?” roept Bas als het voorin weer stil is geworden. Het blijft stil en Bas concludeert dat Jaap zich zorgen maakt over de reactie van zijn vrouw.

Op de Knopperslaan slaat Jaap, zonder één woord te zeggen linksaf, richting huis. Bas gaat rechtdoor en als hij langs de bouwput komt staan al zijn maten daar nog. “Schiet het al een beetje op?” vraagt hij. Dat blijkt het geval te zijn en met dit mooie weer zal het ook wel snel drogen. Op de vraag waar Jaap gebleven is antwoordt Bas dat hij naar huis moest om droge, schone kleren aan te trekken maar over de duik in de sloot zegt hij niets. “Ja, een ongeluk zit in een klein hoekje. Het kan je zomaar gebeuren,” meent Walter. Een instemmend gemompel is zijn deel. Ieder vreest de kleine ongelukjes en de ongemakken die het ouder worden met zich mee kan brengen. Ronald redt de situatie door op te merken dat het een prachtige voorjaarsdag is. “Die pakken ze ons niet meer af! En nu ga ik naar huis om even lekker in de tuin te zitten. Kan ik mooi de tulpen zien groeien. Morgen weer?” “Ja,” zeggen de anderen met gedwongen opgewektheid, “morgen weer.”

©peter gortworst

foto’s: www. kikkerije.nl / http://www.wildebloemen.info / www. I1.nl

 

 

 

Dit bericht werd geplaatst in eerder en getagged met , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Een mooie lentedag

  1. Rob Alberts zegt:

    Prachtverhaal
    Het roept vreemd genoeg allerlei herinneringen uit mijn jeugd op ….

    Vrolijke groet,

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s