Lange tijd van uitzonderlijke droogte
En van hitte die lam maakt en lui.
Is eindelijk voorbij want vanuit grote hoogte
Valt een verfrissende bui.

Met schier ondoorgrondelijke logica
Verdrijft dit natte hemelwater
Mijn lust in ijsjes en alcoholica.
Ten laste van menig café-uitbater.

We kunnen wel wat water gebruiken,
Kwam uit de mond van velen.
En ziet, boven opent men de luiken.
De druppels veranderen in pijpenstelen.

Het gaat maar door en door en door.
En wordt een zomerse dag,
Met een riviertje in elk karrenspoor,
Verstiert met die broodnodige neerslag.

De regenton is vol en het is droog
En tot grote vreugde van de hond
Houd ik de riem uitdagend omhoog.
Helaas, daar is het volgende waterfront.

Mismoedig turen wij door de ramen
en bezien een weerkundige klucht.
Het valt niet te veronachtzamen:
’t water valt met bakken uit de lucht.

De tuin is nu ook zichzelf niet meer.
Hoe armzalig en sober het ook was
Menig kenner van enig waterbeheer
Kan weinig beginnen met dit nieuwe moeras.

De schaal gaat van vies naar viezerd
Maar wentelt als het bekende boomblad.
Wat nu neerkomt heet miezert
En daarvan wordt je ook nat.

Noem het hemelwater, bui of domweg regen.
Met standvastige gestadigheid,
Welkom of beslist ongelegen,
Vergaat de dag in vallende nattigheid.

© peter gortworst / aug. 2018
foto: nl.123rf.com