Spelbrekers

Dertien leden telt het seniorenteam van Eernsterzwaag. Goedwillende en goedmoedige 45-plussers die er nog aardigheid in hebben om zaterdags een balletje te trappen. Ze kennen elkaar al jaren want Eernsterzwaag is een klein en overzichtelijk dorp met honkvaste bewoners. Een aantal van hen werkt in de stad maar daar naar toe verhuizen komt niet in hun hoofden op. Weg uit je dorp? Geen sprake van.

Ze zaten als kleine jongens samen op hun dorpsschool en werden, net als hun vriendjes, lid van hun eigen Eernsterzwaagse Voetbal Club. Ze groeiden samen op, gingen gezamenlijk in de stad naar school, zochten hun werk en hun vrouw in de directe omgeving en dat voetballen op zaterdag bleef. Het hoort bij het leven als de pastoor bij de kerk en als Teun de kroegbaas bij zijn café. Nu is een pastoor belangrijk en soms nuttig maar Teun met zijn kroeg overtreft dat ruimschoots. Waar kan je beter een wedstrijd evalueren dan in je eigen kroeg? Alle tactische missers en hopeloos verknoeide kansen in de gespeelde wedstrijd worden bespreek-, draag- en verwerkbaar bij een goed glas bier.

bottle-310313_640

De besprekingen werpen hun vruchten af: Nog één wedstrijd en dan staan ze bovenaan. Ze moeten hem wel winnen en Teun, die als een echte kroegbaas overal verstand van heeft, weet wel hoe je dat doet: “Voor elk doelpunt wat jullie maken sla ik een vat bier aan en dan geen flesjes maar echte biertjes van de tap!” De mededeling wordt met gejuich ontvangen en gespannen wacht men op berichten die duidelijkheid kunnen geven over hoe de mogelijke tegenstanders vandaag hebben gespeeld. Het kan het wat verder gelegen Veenlanderhuizen zijn maar voor hetzelfde geld is het Hoogbergerveen en dat zou het mooiste zijn. Dan wordt het een echte streekderby die ze hier, op hun eigen veld moeten spelen en beter kan je het niet hebben. Bovendien kunnen die Hoogbergers wel een lesje gebruiken. Ze hebben het daar hoog in de bol met hun HFC. ‘Hoogbergerveensche Footbal Club’ noemen ze zichzelf. Op z’n Engels! Nou, zeg nu zelf. Met zo’n naam spoor je niet.

Klaas van Piet de boer wilt even bellen. Hij kent daar wel iemand. Teun schuift de telefoon over de bar naar hem toe en even later weten ze het. EVC moet tegen HFC!

bier-im-glas_318-9993

Als een stel jonge honden stormt het HFC seniorenteam de kantine in. Zo’n mooie wedstrijd met dikke cijfers winnen is een feestje waard. Harry, de pachter van de kantine heeft het er druk mee. Hier schenkt men standaard nog mooie glazen bier uit de tap en dat wordt door de leden zeer gewaardeerd.

Hoogbergerveen ligt dicht bij de stad en zo rustig als het in Eernsterzwaag is, zo druk en levendig is het hier. Er zijn de laatste jaren veel mensen uit de stad naar dit dorp gekomen. Ze brachten hun stadse manieren mee, bouwden hun huizen en zorgden voor een redelijk welvarende middenstand. Zo heeft de kleine supermarkt net de vergunningen rond voor een verdubbeling van het winkeloppervlak.

Het seniorenteam bestaat hier uit louter import. Gaandeweg hebben de oorspronkelijke senioren uit het oude dorp plaats gemaakt voor die stadse heren. Toen het bestuur van het HFC, na diverse signalen, concludeerde dat dit een ongewenste ontwikkeling was, bleek er weinig meer aan gedaan te kunnen worden. Twee seniorenteams was geen optie en dus speelden de veelal dikbuikige, zich op dunne, witte beentjes voortbewegende, stadse senioren hun competitie. Niet onverdienstelijk zoals nu blijkt. Ze moeten nog één wedstrijd winnen en dan staan ze bovenaan.

Door al het geroezemoes heen klinkt plotseling de telefoon van Olaf. Hij zondert zich een beetje af en komt even later glunderend weer bij zijn team staan. “Jongens luister,” zegt hij, “Dat was Piet van EVC. Eernsterzwaag heeft zich ook geplaatst dus we moeten volgende week uit en natuurlijk gaan wij van ze winnen.” Gejuich stijgt op. Die boerenpummels kunnen ze hebben. Dit is een gelopen race. “En!” roept Olaf, “Wij moeten Harry eens lief aankijken want zij krijgen voor elk doelpunt wat ze dan maken een vat bier!” Een heel team kijkt nu naar Harry. “Dat kan ik ook,” zegt hij grootmoedig en een donderende kreet die iets weg heeft van ‘Hoera!” is zijn deel.

voetbal

Een gezonde opwinding heeft zich in de week voor de wedstrijd, meester gemaakt in beide dorpen. Het is ook niet zomaar iets: kampioen kunnen worden! Normaal heeft slechts een enkeling interesse in het doen en laten van hun seniorenteam maar zoals altijd heeft succes vele vrienden. De clubleiding van EVC heeft al laten weten dat alle kaartjes zijn uitverkocht en dat er zelfs een afvaardiging van de KNVB aanwezig zal zijn. Zowel HFC als EVC hebben een extra training gehouden. In de kroeg en in de kantine zijn tactische besprekingen gehouden, is er aan teambuilding gedaan en alvast geproost op de komende winst.

Het uur van de waarheid breekt aan. Onder gejuich van de toeschouwers betreden de spelers het veld. De verwachtingen zijn hoog. Het zal, hoe het ook uitpakt, een zwaar bevochten overwinning worden.  De lokale persfotograaf maakt van elk team een mooie foto. De spelers geven elkaar een hand en stellen zich dan op. De scheids kijkt op zijn klokje en fluit af.

Voor wie het nog niet wist: senioren gaan anders met elkaar om dan jonge honden. Ze houden er niet van om een tegenstander onderuit te schoppen. Ze hebben respect voor elkaars gezondheid en zien gemaakte foutjes al snel over het hoofd. Natuurlijk is het jammer als jouw keeper ruim over de bal duikt, niet op tijd in de goede hoek kan zijn of te korte armen heeft. En als je tegenstander over zijn eigen benen struikelt in jouw strafschopgebied is dat natuurlijk knullig. Dat hij daar een strafschop voor krijgt klopt natuurlijk niet maar waarom zou je protesteren als je weet dat de scheids toch altijd gelijk heeft? Je loopt even naar zo’n gevallen man toe, helpt hem weer op de been en wenst hem succes met de penalty. Zo ga je met elkaar om en de sfeer blijft prettig omdat je weet dat dit soort dingen gewoon gebeuren. Vandaag is dat niet anders.

voetballer

Het spel golft mooi heen en weer totdat er, na een kleine twintig minuten, enige consternatie bij de zijlijn ontstaat. Er wordt geschreeuwd, aan jassen getrokken tot er plotseling twee mannen het veld op rennen en de scheids belagen. Het zijn Teun en Harry die eisen dat de wedstrijd bij de stand 13-14 gestaakt dient te worden.

Bah! Spelbrekers!

 

© peter gortworst / juni 2015

foto’s:www.de.freepik.com / http://www.pixabay.com / http://www.animaatjes.nl / http://www.muurmode.nl / http://www.nl.dreamstime.com

…als je het de moeite waard vindt dit verhaaltje te delen, ga er dan maar van uit dat ik daar geen moeite mee heb…

Dit bericht werd geplaatst in eerder en getagged met , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s