Kerstverhaal

Ik vind schrijfopdrachten niet leuk. Er zit iets in van ‘moeten’  en dat spoort niet met de levensfase waarin ik nu zit. Die zou je bijna een anarchistische fase kunnen noemen. Vroeger moest er van alles maar nu moet er nog heel weinig, vind ik. Als er nu iemand is die zegt dat er iets moet, ga ik vragen waarom. En wonder o wonder, vaak blijkt dat er van die noodzaak tot moeten weinig over blijft.   Ik kan wel zeggen dat het prettig leeft.

Een schrijfopdracht is dus iets wat met moeten te maken heeft en dat wringt. Het liefst schrijf ik als de inspiratie, de tijd, de gelegenheid of de zin er is en natuurlijk is het ook handig als er iets is waarover ik kan schrijven. Misschien is het wel goed voor mijn ontwikkeling als schrijver om buiten mijn comfortzone te gaan en mij te wagen aan een onderwerp met een tijdslimiet. Misschien komen er onverwachte talenten boven drijven en misschien treed ik wel buiten mijzelf. Lijkt mij wel een mooi en niet alledaags gezicht: zo’n mannetje voor zijn computer die, typend met twee vingers, een verhaaltje schrijft maar nee, ik pas. Ik ga niet in opdracht schrijven en al helemaal niet als ik zelf de opdrachtgever ben.

Hoe kon ik zo dom zijn om te beslissen dat er dit jaar een kerstverhaal moest komen? Ik schat dat er al twee eeuwen lang door tienduizenden schrijvers kerstverhalen geschreven worden. Alles wat een normaal mens verzinnen kan is al geschreven: een slecht geplande reis naar Bethlehem door een jong stel waarbij zij ook nog eens in verwachting is, diepe gedachten van een os, een ezel of, en hoe verzin je het, een kerstboom, de handel en wandel van een onontwikkelde herder die zichzelf plotseling in een stal vindt, in lompen gehulde en dus arme kindertjes die, met of zonder zwavelstokjes, doodvriezen, ingesneeuwde mensen die kerst vieren met droge beschuiten en ijskoud water, uit het zicht verdwenen gezins- of familieleden die uitgerekend op kerstavond op de stoep staan tot ruimtereizigers die de overblijfselen vinden van wat eens de ster van Bethlehem zou zijn. Verzin het en het is al eens geschreven.

En nu vindt deze sukkelaar dat hij een kerstverhaal moet schrijven. Waarom? Voor wie? Worden er überhaupt nog wel kerstverhalen gelezen? Toen ik jong en onbedorven was werd dat wel gedaan. Op de diverse verenigingen en natuurlijk thuis. Stichtelijke verhalen die ingebed waren in een religieus soort kerstviering waarbij niet het ‘amen’ het slot was maar het kerstdiner. Niet echt een ongedwongen feest. Er moest veel en er mocht weinig. Het moest natuurlijk gezellig zijn, van het eten moest je genieten want er was geld en veel tijd in gestoken, het ‘hoe hoort het’ was belangrijk en uiteraard zat je daar in je beste zondagse kleren.

Een kerstverhaal. In wezen is er maar één echt kerstverhaal en dat staat in de bijbel. Nee, van mij hoeft je het niet te geloven. Het is, historisch gezien, een onmogelijk verhaal. Maar wel één van de verhalen die diepe sporen hebben getrokken in de geschiedenis. Meer dan de schrijvers waarschijnlijk ooit voor mogelijk hadden gehouden en misschien wel meer dan hen lief was. Het is één van die verhalen die bepalend was en weer kan zijn voor onze huidige maatschappij. Je hoeft daarvoor niet diep gelovig te zijn of de grootste atheïst. Een gezond verstand en wat medemenselijkheid is voldoende. Want stel dat meneer Erdogan besluit om de ‘afspraken’ niet meer na te komen en de stroom vluchtelingen weer op gang komt. Dan hoop ik dat we de boer zijn die de stal ter beschikking stelt en dat er in de herberg wél plaats is voor al die Jozeffen en Maria’s.

Van mij dus geen zoete verhalen die de kerstsfeer zo gevoelig kunnen raken. De echte verhalen zijn al indrukwekkend genoeg.

© peter gortworst / nov. 2016

Dit bericht werd geplaatst in oprispingen en getagged met , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

7 reacties op Kerstverhaal

  1. Jannie Harmsen zegt:

    En waarmee je dus toch een prachtig kerstverhaal hebt neergezet, Peter!

    Liked by 1 persoon

  2. En dus toch een mooi kerstverhaal, Peter!

    Liked by 1 persoon

  3. Toch een fijn “kerstverhaal”. Het doet mij een beetje denken aan de pianodocente die ik hier in Emmeloord twee jaar had. Zij vond rond kerst aldoor dat ik kerstmuziek moest spelen. Of ik daar geen partituren van had? Die had ik wel en vroeger in de kerk speelde ik op het orgel kerstmuziek. Ik gaf mij niet gewonnen en speelde geen kerstmuziek bij deze docente. Gelukkig heb ik nu een andere pianodocent die ik vorig jaar niet over kerstmuziek heb gehoord. Houden zo, want het idee dat ik dat “moet” staat mij tegen.
    Sterker nog, toen iemand ooit tegen mij zei: “Daar moet je echt een keer heen, dat moet je echt gezien hebben”. Was mijn reactie: “Ik moet helemaal niks en je bereikt hiermee bij mij het tegenovergestelde”. Misschien ook een beetje dom, maar in die periode, net gescheiden, zat ik wel zo in elkaar.
    Goh, nu schrijf ik bijna zelf een heel verhaal terwijl ik alleen maar wilde zeggen dat het goed is dat je van jezelf niets “moet”.

    Liked by 1 persoon

  4. wim hofman zegt:

    Uiteindelijk gaat het er om dat je jezelf verplicht iets te doen en dat tot een goed einde te brengen. Zonder dat blijft alles onaf.. Soms is dat niet erg, maar een andere keer juist wel.

    Liked by 1 persoon

  5. Peter zegt:

    Ja Peer, zonder dat echte verhaal/geschiedenis en zonder de geweldige afloop, nl. De opstanding na Zijn kruisdood, waar Hij zijn leven aflegde… vader in uw handen… en zijn opstanding ten Leven, zijn wij, zoals ook jij weet, geplaatst in het perspectief van de Genadevolle Eeuwige die over Israel en zijn kinderen waakt. He is coming back!

    Like

    • Dank Peter, voor je reactie. Ik kan mij echter niet meer vinden in jouw woorden. Dit is niet de plaats om je te vertellen waar ik mij dan wel in kan vinden dus ik laat het bij een oprechte dank en een hartelijke groet.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s