Moest het even kwijt….

“Laat vooraf één ding duidelijk zijn: wij zijn geen ‘stom scharminkel’. Wij zijn volmaakt! Niemand zal het zich kunnen permitteren om op- of aanmerkingen te maken over ons figuur om de simpele reden dat er niets op aan te merken is. Alle maten, alle verhoudingen en alle rondingen kloppen. Geen arm is te lang, geen buik te dik, geen bovenbeen heeft cellulitis, geen jeugdpuistjes en geen chagrijnig gezicht. Noem een lichamelijke onvolkomenheid en wij hebben het niet. Bovendien durf ik best te stellen dat de lichaamshoudingen die wij aannemen, onze perfectie alleen maar bevestigt. En probeer maar eens om heel lang, soms zelfs meer dan een volle maand, onbeweeglijk stil te staan. Wij kunnen het. Wij vinden het niet eentonig, wij gaan niet wiebelen, krijgen geen kramp of gaan ons vervelen. Wij zijn, en hopelijk is dat inmiddels ook voor u zonneklaar, perfect.

Ik merk dat u onder de indruk bent. Dat is ook de bedoeling. Het is voor iedereen wel eens goed om met vanzelfsprekendheden geconfronteerd te worden. Het verruimt en verdiept de blik. Het feit dat u na deze ontmoeting letterlijk iets verder kijkt dan de buitenkant, is voor ons pure winst. Als u eerlijk bent zal u moeten beamen dat men uitsluitend kijkt naar de kleding die wij aangemeten hebben gekregen. Dat begrijpen we wel en we realiseren ons terdege dat het niet om ons gaat maar om de boodschap die wij, bijna letterlijk, moet uitdragen. Maar toch…..

Weet u, de kapitein van een supertanker is blij en trots als men onder de indruk is van zijn schip. Als hij afmeert en men kijkt bewonderend naar de grootte van de schroef, de hoogte van het schip en de dikte van de kabels waarmee het aan de kade ligt, dan geniet hij. Maar denkt u niet dat hij, als de man die met een dergelijk gevaarte kan lezen en schrijven, ook niet eens bewonderend aangestaard wil worden? Hij heeft zijn trots en die hebben wij ook!

Een beetje waardering voor wat we doen is toch niet teveel gevraagd? Als u eens wist hoe veel goed men kan doen door zijn of haar waardering te laten blijken! Het is niet elke dag nodig, hoeft niet te pas en te onpas maar zo af en toe moet dat toch kunnen? Een beetje bewondering is trouwens ook wel goed.

Ja, ik hoor het u zeggen: “Zo had ik er nog niet tegenaan gekeken.” Dat is de goede opmerking in deze context. U kijkt wel maar ziet niet en dat is precies de bedoeling van onze makers. Het gaat niet om ons maar om wat we dragen. Wij zijn slechts een pop en worden, zo anoniem als mogelijk is, ten toon gesteld. Onze gezichten zijn onopvallend. ‘Nietszeggend’ zou ik bijna zeggen. Sommigen van ons hebben geen gezicht. Als ze geluk hebben zijn ze voorzien van een hoofd wat sterk doet denken aan een ei. De echt ongelukkigen onder ons zijn slechts een romp op een stalen buis. Geen hoofd, armen en benen. Hoeveel onderwaardering kan een pop verdragen?

Vroeger stelden we wat voor. De mannen hadden allemaal een stoere kop met een daadkrachtige kaakvorm en staalblauwe ogen. Mooie gekamde haren in een woest aantrekkelijke kuif en altijd een houding die daadkracht uitstraalde. De vrouwen waren echte dames. Stuk voor stuk met een goddelijk figuur. Toen keken de mannelijke klanten nog met plezier naar een etalage met dameskleding. Niemand kan tegenwoordig zo bevallig staan als de dames van toen en geloof me als ik zeg dat we dit vreselijk missen. Het enige wat toen afbreuk aan ons deed waren de naden in onze huid. Daar zaten de scharnieren en de lelijkste naad zat in de hals. Gelukkig hebben ze dat weten te verhelpen want bij enkelen van ons zaten de handjes wel heel erg los

Weet u wat nog een verschil is met vroeger? Als we toen andere kleding kregen werd het etalageraam afgeplakt. De etaleur kon, zonder dat er op zijn vingers werd gekeken, de etalage opnieuw inrichten en wij stonden niet voor Jan en Alleman naakt achter het raam. Nu is dat wel even anders. We hebben niets te verbergen en schamen ons niet voor ons figuur maar toch voelt het wat ongemakkelijk. Als je van iemand houdt doe je dat niet en misschien zit daar wel de essentie. Hoe kan het anders gebeuren dat één van ons als vogelverschrikker te werk is gesteld? Waarom is een collega van de lingerieafdeling verkocht aan die nieuwe bar in het centrum waar ze in een zeer bevallige doch nette houding boven de tap hangt? Het is toch volkomen absurd dat we als een idioot uitgedost, her en der in tuinen worden gezet omdat daar iemand vijftig blijkt te zijn geworden! Weet u dat we zelfs te koop worden gezet op Markplaats? Dat doe je toch niet! Dit is zo overduidelijk een gebrek aan respect en misschien moet ik wel zeggen dat het ronduit liefdeloos is.

Ik heb me wel eens afgevraagd of het te maken heeft met jaloezie. Wij zijn een klein schroefje in de motor die ‘Verkoop’ heet en als een klant iets heeft gekocht zijn wij ook blij. Maar, waarom wordt er met de vinger naar ons gewezen als blijkt dat een gekochte broek niet zo mooi valt als bij ons omdat de klant een joekert van een kont heeft?  Als wij een strak truitje showen wil dat toch niet zeggen dat de dame met een behoorlijke boezem dat ook kan dragen? Al die frustraties komen uiteindelijk op ons bordje terecht. Wij, de volmaakten, moeten het ontgelden omdat wij volmaakt zijn. Hoe krom kan het in het leven zijn! Nee, wij zijn anonieme creaties maar met dit soort zaken weten ze ons te vinden! Dan is die ‘stomme pop’ de oorzaak van hun miskoop. Ik vraag me af wie hier nu stom is.”

Ik had de etalagepop ondersteboven gelopen en weer rechtop gezet. Het ding stond midden in het pad en omvallen was onvermijdelijk geweest. “Stom scharminkel!” had ik gezegd en dat was dus verkeerd gevallen. Blijkbaar was het ding nu klaar met de preek en ik schoof het voorzichtig naar de zijkant van het pad. “Bedankt dat je even wilde luisteren,” zei het ding. Zonder iets te zeggen liep ik door. Als ik in een drukke winkel tegen een etalagepop ga praten, verklaren ze me voor gek en ik gun ze de lol niet als het waar zou blijken te zijn.

 

©peter gortworst

foto’s: http://www.winkelmaterialen-kopen.nl / http://www.beeldbank.zeelandseaports.com / http://www.tweedehands.nl / http://www.zaken.tweedehands.net

…als je dit verhaaltje de moeite van het delen waard vindt, ga er dan maar van uit dat ik daar geen moeite mee heb….

 

Dit bericht werd geplaatst in eerder en getagged met , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s