‘Goeiemorgen Anneke, hoe is’t?’
‘Het loopt op rolletjes. Ik zit aan het ontbijt. En jij?’
‘Ja, ook op rolletjes, maar dan 80 kilometer per uur.’
‘Dat haal ik alleen als ik met mijn rolstoel in het Limburgse Slenaken van de Koningsberg naar beneden rijd.’
‘Lijkt mij niet verstandig.’
‘Is het niet glad?’
‘Daar hebben ze in het noorden last van. Ik ben op weg naar Delft en hier is het alleen maar druk. Zouden we het deze keer niet over politiek hebben?’
‘Ja., kunnen we doen maar welke? De wereldpolitiek, de Amerikaanse of de Nederlandse?’
‘Van de hele wereld weet ik te weinig. De Amerikaanse is een democratie in verval waar ik mij best wel zorgen over maak, maar weinig zinnigs over kan zeggen, dus blijft de Nederlandse over.’
‘Waarom maak jij je zorgen over Amerika?’
‘De US heeft, of je dat nu wilt of niet, veel invloed op de westerse wereld. Neem alleen maar bedrijven als Microsoft of Google. Als dat grote oranje kind het op z’n heupen krijgt, kan hij met die bedrijven ongelooflijk veel schade aanrichten. Je wil niet weten hoe afhankelijk wij en ons land van hen zijn.’
‘Dan snijden ze in hun eigen vlees.’
‘Ik heb niet de indruk dat Trump daar wakker van ligt. Hij zal alleen kijken hoeveel hij en zijn vriendjes er rijker van worden. Dat het klootjesvolk daarmee naar de knoppen gaat, zal hem worst zijn.’
‘Trumpworst.’
‘Ja! Haha! Weer iets waar de gek zijn naam op kan zetten. Mijn buurvrouw zei onlangs nog “Gekken en dwazen schrijven hun namen op deuren en glazen”. Een oud gezegde, maar bij Trump akelig actueel. Je zal nu toch maar een weldenkende Amerikaan zijn. Ik zou mij grote zorgen maken.’
‘Op welke partij heeft mijn Henkie vorig jaar gestemd?’
‘Op D66. En jij?’
‘Een voorkeurstem op Lisa Westerveld.’
‘Laat mij raden. Je deed dat vanwege haar strijd voor de jeugdzorg en het gehandicaptenbeleid.’
‘Klopt. Ben jij nu tevreden over jouw D66?’
‘Nee. Beslist niet. Ik voel mij genaaid. Die Rob Jetten heeft zijn oren laten hangen naar de VVD van njet, njet en njet. Als er dan toch een minderheidskabinet moest komen, waarom dan niet van D66, CDA en PVDA/GroenLinks? Hij heeft zich naar rechts laten trekken en dat valt mij zwaar van hem tegen.’
‘Ik had gehoopt dat we weer normaal zouden gaan doen. Geen experimenten meer, maar regeren met het oog op de lange termijn. Ik heb zo’n bloedhekel gekregen aan dat hijgerige vliegen afvangen en dat ad hoc geklooi. “Wie trouwt met de waan van de dag, is snel weduwe”. Ik hoor het Pechtold nog zeggen en hij had gelijk.’
‘Denk je dat dit kabinet er lang zal zitten?’
‘Ik weet het niet, Henk. Misschien verrassen ze ons in positieve zin, maar ik heb er een hard hoofd in. Vooralsnog ziet het er naar uit dat ik met mijn verlaagde financiële middelen de economie uit het slop moet trekken. Even iets heel anders: denk jij doordeweeks weleens aan mij?’
‘Ja.’
‘Wat dan?’
‘Ik kijk uit naar de maandagmorgen. Dan mag ik je weer bellen en dat maakt mij blij. Ik denk overigens dat jij een bijzonder mens bent.’
‘In de zin van …..?’
‘Je klinkt zo monter, zo opgewekt.’
‘Had ik zielig moeten klinken?’
‘…..Nou …., ik kan mij voorstellen dat niet meer kunnen lopen iets met je doet. Als het mij zou overkomen, mag je me afspuiten.’
‘Dat dacht ik ook.’
‘Maar je hebt het niet gedaan.’
‘Nee. Ik heb ontdekt dat er nog redenen zijn om te leven. Mijn revalidatie is nog niet afgelopen. Die maakt dat ik iedere keer wat meer zelfstandigs kan doen. Ik heb ouders en ik kan het hun niet aandoen om deze dochter te begraven. Er zijn regelmatig leuke dingen waar ik van geniet en sinds kort is er een Henkie die mij wekelijks belt om zijn verhaal kwijt te kunnen.’
‘Dat is niet waar! Jij zeurt mij de kop gek!’
‘Poeh hé! Voel jij je aangevallen? Hoe bevalt het boven op de kast?’
‘Prima. Kom je erbij?’
‘Kom naar beneden, pak een stoel en ga naast mij zitten. Dat vind ik veel leuker.’
……
‘Anneke?’
‘Ja, Henk.’
‘Ik vind je bijzonder …..’
‘Omdat ik in een rolstoel zit?’
‘Nee. Om wie je bent, hoe je klinkt, wat je zegt en denkt ….. Dat dacht ik al voor jij over je rolstoel begon.’
‘We weten van elkaar niet hoe we eruitzien.’
‘Wil je dat weten?’
‘Nog niet. Misschien in de toekomst. Als je niet meer denkt dat ik een creatuur ben met vuur uit de bek en stoomwolkjes uit de oren.’
‘Doe niet zo raar. Dat heb ik nog geen enkele keer gedacht.’
‘Wat dacht je dan?’
‘Iets tussen een engel en een heks.’
‘Een gewoon mens dus.’
‘Precies.’
‘Ga je mij volgende week weer bellen?’
‘Dan is het jouw beurt om te zeuren.’
‘Haha! Dag lieve Henk.’
‘Dag lieve Anneke.’

’t Gaat verder …..