Wat mijn trouwe lezers best eens zouden kunnen vermoeden: deze krabbelaar is met een nieuw boek bezig. Het bloed kruipt waar het niet gaan kan, vingers willen toetsen beroeren, een scherm zonder letters is een blind oog en zonder uren overpeinzingen hoe een volgende zin te boetseren, kan ik niet meer.

Ik ben niet alwetend. Als geen ander weet ik dat. Voor veel zaken ben ik afhankelijk van kenners, ingewijden of ervaringsdeskundigen. Tot nu toe verliep dat altijd zonder veel problemen. Een bereidwillige medewerkster van het Korsakov kenniscentrum, een houthandelaar, een notarisassistente, een welwillende commandant van de brandweer of iemand van de marechaussee, hulp en tips kreeg ik met veel dankbaarheid mijnerzijds en zonder veel moeite.

Let op! ‘Tot nu toe’ en ‘kreeg’.

Voor alles is een eerste keer en nu is het de beurt aan lastig, moeilijk en verdorie. In mijn nieuwe boek zal het veel gaan over de politie. (een tipje van de sluier). Nu zou je toch denken dat bij deze alom aanwezige organisatie het vrij eenvoudig is om informatie te verkrijgen. Niet dus.

Het volgens hun website geopende bureau in ‘K’ is gesloten. Op een briefje staat dat ik een 0800 nummer kan bellen en het bureau in een naburige stad ‘C’ is wel open. Dat blijkt niet te kloppen. Daar aangekomen kan ik hetzelfde nummer bellen of naar de plaats ‘E’ gaan want die zijn wel open. Dat doe ik niet omdat ik al gezien had dat het bureau in ‘E’ wegens renovatie aan een kruispunt onbereikbaar is. Niet voor politievoertuigen natuurlijk maar een simpele, antwoorden zoekende krabbelaar komt er niet langs. De week daarop is het bureau weer bereikbaar maar gesloten. Met een zeer vooruitziende blik had ik mijn wensen op papier gezet en laat de enveloppe in de brievenbusgleuf verdwijnen. Na drie dagen krijg ik een mail. Ik kan naar de algemene site en daar is alles te lezen wat ik wil weten.

Mis! FAQ. Wie dat verzonnen heeft moeten ze samen met de onverlaat die het nodig vond om schroefdoppen van flessen via een eng plasticje aan de fles vast te laten zitten, opsluiten. Ik ben zelden een FAQ tegengekomen waar ik iets aan had. Nu dus ook niet. Waarom noemen ze het overigens niet Veel Gestelde Vragen? Of VGV/ZA waarbij ZA staat voor ‘zonder antwoorden’?

Ik moest deze week in ‘O’ zijn en ik weet dat daar ook een bureau is. Volgens de site zijn ze open en goedgelovig als ik ben, met opgewekt gemoed heenwaarts gereden. Ze zijn inderdaad open en binnen aan de balie zit een echte agente waar je tegen praten kan. Ik vertel de reden van mijn verschijning en volgens haar is dat echt iets voor een wijkagent.
‘In welke wijk in woont u?’
‘Ik woon hier niet.’
Nou, dat was geen probleem. Ik moet naar de algemene site van de politie, dan naar contact, dan naar wijkagent en daar kan ik een bericht achterlaten.

Vanavond een bericht maar een wijkagente geschreven. Daarvoor moet je via de postcode laten weten in welke wijk je woont. Mijn Duitse postcode is niet geldig. Nu is jokken tegen de politie niet erg slim maar ik woon vanaf nu naast het politiebureau. Dezelfde postcode vragen ze ook als je het bericht wil versturen en dus moet je blijven jokken. Nog geen uur later een mailtje. Fijn dat ik meer wil weten over het werk van de politie en voor informatie verwijzen we u graag door naar de website.

Zucht….

Gelukkig is het mogelijk op dit mailtje te reageren en heb dat ook gedaan. Nu is het wachten op antwoord. Ik vrees het ergste.
In uiterste nood zou ik natuurlijk ergens in een drukke winkelstraat een ruitje in kunnen slaan, een verkeersbord uit de grond trekken of onder het slagen van onverstaanbare kreten, steentjes naar de kerkklok gooien. De politie is ‘waakzaam’ en de kans is groot dat ik dan een diender tref waarmee ik in conclaaf kan. Ik hoop dat het zo ver niet hoeft te komen maar wat moet je anders als je een nieuw meesterwerk aan het boetseren bent?

© Peter Gortworst / nov. 2023

Een zinvolle tip:
Mijn boeken zijn nog steeds te koop via de boekhandel.
Bestellen kan ook:
http://www.boekenbestellen.nl/boek/wraak-kent-geen-winnaars
http://www.boekenbestellen.nl/boek/de-glimlachende-dode