Orde, rust en regelmaat -25-

Stop

Zijn onvrijwillige diensttijd duurde precies één maand. In alle wijsheid had men besloten hem, met een aantal andere 21+ jongeren, op te leiden tot sergeant bij de Genie. Een belangrijke, zinvolle en verantwoordelijke job wanneer de Vijand mocht besluiten ergens in het midden van het land, een atoombom te droppen. Hij weet nog heel goed hoe het leren van de eerste bevelen ging en de verbazing over het daadwerkelijk opvolgen daarvan. Zijn collega aspirant-sergeant, die hij later nog regelmatig op tv zag als hoogleraar in het strafrecht, verwoorde nog tijdens die les wat hij dacht: ‘En we doen het ook nog allemaal!?’ De allergie tegen onzinnige ge- en verboden en bevelen die hij in zijn jonge jaren had opgebouwd, stak in alle hevigheid de kop op. Gelukkig voorkwam het gezonde verstand een direct weglopen van de kazerne maar het feit dat zijn diensttijd van zeer korte duur was, sprak boekdelen.

Kuri krijgt ook bevelen. Sommige zijn volkomen zinloos en als hij hond was luisterde hij daar beslist niet naar. ‘Poot!’ is zo’n bevel. Dient tot niets en is alleen voor de baas leuk. Als hij Kuri was zou hij weglopen.  Afhankelijk van haar en zijn toestand klinken de commando’s als een voorstel of als een snoeihard bevel. Als hij vindt dat ze tijdens een lange wandeling even moet rusten om af te koelen op een koele ondergrond, zegt hij op vriendelijke toon: ‘Ga maar down’. Kruist een andere hond hun pad en wil zij, kostte wat kost, die ander toch minstens besnuffelen, dat wordt het een: ‘En nou zit! ZIT!! Nee! ZIT!!’ Zijn eigen gemoedsrust speelt daar zeker in mee. Doet ze alles netjes dan is er niets aan de hand. Talmt ze bij elk bevel eindeloos of luistert ze domweg niet, dan slaat de wrevel toe. Zeker als de standaard meegevoerde stukjes kaas geen enkel effect hebben. Consequent zijn, vriendelijk blijven en geduld zijn vaak lastig te hanteren begrippen.

 

Tijdens de wandelingen zijn er een paar kruisingen waar sporadisch fietsers of een enkele auto kunnen passeren. Omdat ze standaard voor hem uitloopt lijkt het hem nuttig Kuri op afstand te laten zitten. Het geeft hem dan de tijd de kruising op naderend onheil te inspecteren. Het ‘wacht’ kent ze wel maar daar wordt, zolang ze niet zit, behoorlijk mee gesmokkeld. Een paar meter legt ze, het evenwicht zoekend tussen haar eigen wil en de wil van de baas, dreutelend zo af en dat is natuurlijk niet de bedoeling.

‘Stop!’ roept hij nu met de arm omhoog en na 300 gram kaas in ‘zonder-te-kauwen-wegslikbare-brokjes’ krijgt ze het door. Nu moet ze nog leren dat, wanneer zij netjes zit, hij haar voorbij kan lopen om de kruising te bekijken. Nu denkt ze nog dat het niet klopt. Zij zit netjes en zonder beloning loopt die baas door. Hier gaat iets fout.

 

De vlierbessen worden al donkerpaars. Helaas slaat ook hier de droogte toe. De besjes zijn klein maar wie weet, misschien daarom wel smaakvoller.
Het merelnest in de picknickhut is uitgelopen op een jammerlijke mislukking. De twee jongen die er zaten waren van de een op de andere dag verdwenen. Het nieuwe legsel is ook mislukt. Het vrouwtje heeft hij al lang niet meer gezien en het nest is leeg.

 

Opvallend hoe goed het geheugen van Kuri is. Ze weet precies in welk weiland ze achter een konijn is aangegaan, waar in de sloot die eend zat en in welke berm de patrijzen de lucht ingingen. Helaas weet ze ook nog dat een visser soms lekkere dingen heeft en als je maar hard genoeg kwispelt, je ook wat krijgt. Los naast de baas lopen, gewaarschuwd met de vreselijkste bedreigingen om er niet vandoor te gaan, helpt soms maar voor hetzelfde geld neemt ze een haakse bocht en ontvangt toch weer een beloning van een visser die het een mooie hond vindt. Een visser dat afleren met een opgeheven arm en ‘Stop!’ roepen, is van een heel andere orde.

 

©peter gortworst / aug. 2018

 

 

 

 

 

 

Dit bericht werd geplaatst in Orde, rust en regelmaat en getagged met , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op Orde, rust en regelmaat -25-

  1. Rob Alberts zegt:

    Toto, de bouvier van mijn buren kende geen enkel commando.

    Maar als Toto mij zag wist hij het wel. Uren mocht hij dan lopen en andere honden dingen doen.
    Wel wist hij dondersgoed dat hij bij mij in de buurt moest blijven. Want met een hele dag lopen wist hij nooit hoe de wandeling verder ging. Wel wist Toto dat ik hem uiteindelijk weer bij zijn drink- en voerbak terug bracht.
    Zelf kon hij de weg terug nooit vinden.

    Vrolijke groet,

    Liked by 1 persoon

  2. Mies Huibers zegt:

    Ik ben Marly & Me aan het lezen. Daarmee vergeleken is het een makkie voor je.

    Liked by 1 persoon

  3. ezelgedachten zegt:

    Mooi beschreven. Pavlov werkt inderdaad niet bij mensen boven een bepaalde leeftijd. Tot een jaar of 6 zou het nog moeten lukken. 😉

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s